Arches National Park is slechts één van de meer dan twintig nationale parken en monumenten van het spectaculaire Colorado Plateau. Met zijn driehonderd vierkante kilometer is het ook één van de kleinste. Maar het park bevat wel de grootste verzameling bizarre rotsformaties van de regio, misschien wel van de wereld.
Sommige van de rotsformaties die je hier aantreft zijn wel als onmogelijk omschreven. Uiteraard zijn ze dat niet, maar onwaarschijnlijk zijn ze vaak wel. En soms, als het licht van de volle maan of de opkomende zon dit oranje en rode landschap in vuur en vlam zet, is het moeilijk om vast te stellen waar dit bouwwerk van erosie eindigt en je op hol geslagen verbeelding begint.
De belangrijkste weg door het park voert dertig kilometer naar het verste punt: de Devils Garden Campground. Het is de enige camping in Arches die wordt onderhouden en is zeer de moeite waard. Je komt aanrijden, zet je tent op tussen omhoog stekende platen steen en in een mum van tijd ben je op pad in dat schemerland tussen geologie en verbeelding. Zandpaden voeren van het asfalt naar de verder gelegen delen van het park, en in Moab zijn Four-Wheel Drives en begeleide jeeptochten te huur om u daar naar toe te brengen. Maar ook de goed onderhouden voetpaden voeren u direct van de bestrate weg naar de belangrijkste geologische punten van het park. De meeste van deze paden zijn minder dan twee kilometer lang (hoewel er ook langere, meer primitieve paden zijn). Arches is dus een gebruikersvriendelijke plek die u gemakkelijk met het hele gezin kunt verkennen, ondanks al zijn vreemde en imponerende contouren.
De rotsen en het zand lijken haast een levende huid te hebben. Net als het wonder van de erosie, vergroten deze organismes ons gevoel van verwondering. Misschien helpen ze ons de verbazing terug te krijgen waarmee we zijn geboren. Het bekendste punt van het park, zo’n beetje het symbool van Arches, is Delicate Arch, een grote, vrijstaande boog, hoog zetelend op een rand van slickrock. In een bespiegeling over de betekenis ervan, schreef de natuurbeschermer en oud-ranger Edward Abbey in zijn boek Desert Solitaire: “voor een moment zijn we weer in staat te zien zoals een kind ziet, een wereld van wonderen. Gedurende korte tijd ontdekken we dat niets voor zeker kan worden aangenomen, want als deze ring van steen zo prachtig is, dan is alles wat zijn prachtige vormen schiep en wat onze reis hier op aarde mogelijk maakt het meest vreemde en uitdagende van alle avonturen”. En wat te zeggen van de andere 1700 bogen? Hun gezamenlijke effect is dat als u tijd in dit park doorbrengt, ook u ertoe verleid kunt worden om te proberen de maan boven op een wankelende rots te zetten en te denken dat dit helemaal vanzelfsprekend en natuurlijk is.