Death Valley geeft een goede les in geologie. Twee honderd miljoen jaar geleden, bedekte een zee dit gebied en liet een bezinksel achter waarvan nu nog fossielen worden gevonden. Tussen 5 en 35 miljoen jaar geleden begonnen de breuken van de aardkorst te scheuren en in elkaar te storten waardoor de bodem van de Valley naar beneden zakte en de bergkammen naar boven kwamen. Op een gegeven moment is de Valley gevuld met meren en vulkanische activiteiten, welke de glinsterende zout vlakten en diepe kraters heeft achtergelaten die wij heden ten dage bewonderen.
Ofschoon het moeilijk te geloven is, heeft Death Valley een grote verscheidenheid aan planten en dieren. De gemiddelde regenval is slechts 3 tot 4 centimeter per jaar. Niettemin groeien hier orchideeën, lelies, varens en ruim 30 soorten gras. Woestijn planten hebben zich aangepast aan het gebrek van vochtigheid door kleine bladeren en korte takken te produceren, zodat ze minder water verliezen door verdamping. Ongewone natte winters – misschien 7 tot 8 centimeter regenval – produceren talrijke verschillende soorten wilde bloemen van zaden die jarenlang niets gedaan hebben.
Volgens de legende heeft Death Valley zijn naam gekregen halverwege de 19e eeuw van een groep pioniers die hier wekenlang gestrand waren. Toen ze eindelijk over de Panamint Range ontsnapten, keek één van de vrouwen achterom en zei: “Vaarwel, Death Valley”.
Niet alle mensen vinden de woestijn zo onherbergzaam. De eerste mensen leefden hier al ruim 9000 jaar geleden. Enorme gletsjers in het noorden zouden het klimaat zachter hebben gemaakt; er was waarschijnlijk nog een meer in het midden van de valley. Gras en wilde dieren zouden hier ook nog te vinden zijn. Allerlei voorwerpen – ruwe messen, speren en schuilplaatsen – worden nu nog gevonden dichtbij de opgedroogde bronnen. Ongeveer 1000 jaar geleden, zijn de Shoshone Indianen naar deze streek gekomen. Sommigen komen hier nog voor de winters maar verhuizen naar koelere hoger gelegen gebieden voor de zomer.
De eerst...
Death Valley geeft een goede les in geologie. Twee honderd miljoen jaar geleden, bedekte een zee dit gebied en liet een bezinksel achter waarvan nu nog fossielen worden gevonden. Tussen 5 en 35 miljoen jaar geleden begonnen de breuken van de aardkorst te scheuren en in elkaar te storten waardoor de bodem van de Valley naar beneden zakte en de bergkammen naar boven kwamen. Op een gegeven moment is de Valley gevuld met meren en vulkanische activiteiten, welke de glinsterende zout vlakten en diepe kraters heeft achtergelaten die wij heden ten dage bewonderen.
Ofschoon het moeilijk te geloven is, heeft Death Valley een grote verscheidenheid aan planten en dieren. De gemiddelde regenval is slechts 3 tot 4 centimeter per jaar. Niettemin groeien hier orchideeën, lelies, varens en ruim 30 soorten gras. Woestijn planten hebben zich aangepast aan het gebrek van vochtigheid door kleine bladeren en korte takken te produceren, zodat ze minder water verliezen door verdamping. Ongewone natte winters – misschien 7 tot 8 centimeter regenval – produceren talrijke verschillende soorten wilde bloemen van zaden die jarenlang niets gedaan hebben.
Volgens de legende heeft Death Valley zijn naam gekregen halverwege de 19e eeuw van een groep pioniers die hier wekenlang gestrand waren. Toen ze eindelijk over de Panamint Range ontsnapten, keek één van de vrouwen achterom en zei: “Vaarwel, Death Valley”.
Niet alle mensen vinden de woestijn zo onherbergzaam. De eerste mensen leefden hier al ruim 9000 jaar geleden. Enorme gletsjers in het noorden zouden het klimaat zachter hebben gemaakt; er was waarschijnlijk nog een meer in het midden van de valley. Gras en wilde dieren zouden hier ook nog te vinden zijn. Allerlei voorwerpen – ruwe messen, speren en schuilplaatsen – worden nu nog gevonden dichtbij de opgedroogde bronnen. Ongeveer 1000 jaar geleden, zijn de Shoshone Indianen naar deze streek gekomen. Sommigen komen hier nog voor de winters maar verhuizen naar koelere hoger gelegen gebieden voor de zomer.
De eerste blanke ontdekkers waren de 49ers, die op weg waren naar de goud velden van Californie. Een groep was hier in Death Valley verdwaald en kon geen doorgang vinden over de Panamints met hun zwaar beladen huifkarren. Een reddingsploeg werd uitgestuurd om de dichtstbijzijnde nederzetting te vinden. Zij dachten hooguit een paar dagen weg te blijven, maar kwamen uiteindelijk pas na vier weken terug. Zij trokken verder naar de kust, ongeveer 400 kilometer verder, maar zonder de huifkarren en met weinig bezittingen.
Death Valley werd in 1933 tot een National Monument verklaard en werd uitgebreid tot een nationaal park in 1995. Het bevat nu 3,3 miljoen acres, of 13.3000 miljoen vierkante meter.
U zal hier merken dat het erg warm is. De dag temperaturen gaan vaak tot 45 graden Celsius; de meeste dieren komen vaak pas in de nacht naar buiten of bij het aanbreken van de dag en schemering. Dit is waarschijnlijk een goed advies voor iedereen in de hete zomermaanden. Zorg dat u genoeg te drinken bij u heeft, verlaat de auto niet zonder water. Als u van plan bent te wandelen, dan verliest u op zijn minst 2 liter vocht per uur. Let op tekenen van uitdroging: hoofdpijn en duizeligheid. En wanneer de hitte daadwerkelijk te drukkend voor u wordt, dan moet u eens aan de pioniers denken die hier met hun huifkarren doorheen zijn gegaan! Geen schaduw, weinig water, geen voedsel.
Bezienswaardigheden
Badwater
Het laagste punt in de Verenigde Staten, Badwater, ligt 86 meter beneden de zeespiegel. In de kleine zoutige plassen kunt u de weerspiegelingen van de bergen in de verte zien. Tevens kunt u een stuk lopen over de zoutvlaktes.
Devil’s Gold Course
Ligt aan het einde van een onverharde weg. De korstige zoutlagen zijn heel bizar vervormd, vandaar de naam.
Artist’s Palette
Een korte, bochtige rit door een gebied rotslagen in de kleuren van de regenboog. Niet alleen maar goud gekleurd, maar ook paarse, rode en groene tinten komen uit de rotsen te voorschijn.
Zabriskie’s Point
Dit ligt ten oosten van de kruising met Hwy 190. Dit is een uitzicht punt op ongelooflijke rotsformaties met nog ongelooflijkere kleuren. Dat alles met op de achtergrond het eigenlijke Death Valley en de bergen van de Panamint. Degenen met een avontuurlijke natuur, kunnen ook een trektocht naar beneden maken door de Golden Canyon van deze streek; u moet hiervoor een busje naar de parkeerplaats beneden nemen (op Hwy 178). Neem minstens 2 liters water per persoon mee; hike alleen op de meest koele tijd van de dag.
Dante’s View
Een eind verder op Hwy 190 is een zijweg die naar Dante’s Point gaat. Het is 21 kilometer in één richting; de rondreis duurt 45 – 60 minuten. De uitzichten van de zonsondergang en de zonsopgang zijn van hier werkelijk spectaculair; ze kijken uit op zowel Badwater, 86 meter beneden de zeespiegel, als op Mt. Whitney, 4413 meter boven de zeespiegel.
Salt Creek
U kunt een wandeling maken door het Kreek gebied waar de bijna uitgestorven “pupfish” in zoutwater leeft.
Agent Login
@NIEUWSBRIEF Aanmelden
