Amerika - The Real America - Wyoming - Grand Teton National park

De Grand Tetons danken hun ontstaan aan de geweldige bewegingen van de aarde langs een hier lopende breuklijn. Ongeveer negen miljoen jaar geleden begon een proces van aardbevingen (ieder paar duizend jaar aan flinke) waarbij de westzijde van de breuklijn werd opgelicht en de oostzijde zakte. Het resultaat van die miljoenen jaren van beweging is dat de bergketen nu meer dan 1500 meter boven Jackson Hole uitstijgt en de west- en oostzijde ten opzichte van elkaar wel tien kilometer zijn verschoven langs de breuklijn. De verdere bewerking van de granieten Tetons nam het ijs op zich. Tot voor ongeveer 15.000 jaar geleden slepen gletsjers en ijsstromen U-vormige valleien in de bergwanden. Gletsjers die vanuit de valleien de met ijs bedekte valleivloer bedekten, vormden de bassins waar nu de meren liggen. Richels van morenen rondom de meren laten zien waar precies het ijs gestroomd heeft. Wat nu Yellowstone National park heet, lag in die tijd helemaal onder een ijsdek, een gigantische gletsjertong (omdat het gesteente van Yellowstone ook zachter is, werden de toppen meer afgeslepen). De ijsmassa bewoog zuidwaarts en sleep een lager gedeelte uit, waar nu het gigantische Jackson Lake ligt. Stenen en rotsen werden opgeduwd tot aan Snake River Overlook. Na de ijstijd brak het opgestuwde smeltwater door de morenen heen en spoelde veel van de topgrond in de vallei weg, zodat het zuidelijke deel van Jackson Hole nu een onvruchtbare , droge en rotsachtige bodem heeft. Alleen het zilvergroene alsem, sommige soorten gras en wilde bloemen overleven in deze woestijnachtige omstandigheden. Ook de dieren zijn hier tamelijk gehard: vooral bizons die het gras eten dat tussen de alsem groeit en de gaffelantilopen die de alsem verorberen. De knopen van de alsem worden ook gegeten door de sage grouse (korhoenders). Op de heuvelachtige morenen zelf staan nu bossen met lodgepoledennen en andere naaldbomen. Daar, in de schaduw, leven zwarte beren en herten. Als de dag nog koel is, komen ze grazen in de weiden langs de rivier. Langs de Snake River staan Amerikaans populieren (cottonwoods) en blauwe sparren waar soms bald eagles hun nest maken. In de zijriviertjes zijn bevers te vinden die soms dan zij hun nijvere arbeid een meertje creëren waar Canadese eenden en ganzen broeden. Verder lopen er elanden rond die, net als bevers, eten van de wilgen die in dit halfnatte landschap groeien. In het algemeen zijn de dieren in Grand Teton National Park dar te vinden waar de geologische processen de plantgroei hebben bevorderd die goed voor hen is. Herbivoren leven daar waar ze eten kunnen vinden. Carnivoren, zoals beren, coyotes en wezels volgen de planeters naar hun voedergebieden. De mens is een soort late toevoeging aan het park, en niet de meest welkome. Indianen kwamen hier altijd al in de zomer om te jagen en het land te bebouwen, terwijl vanaf de vroege negentiende eeuw de beverjagers waren te vinden. Aan het einde van de negentiende eeuw vestigden zicht kleine boeren in de vallei, en begon de exploitatie van de vallei.

Tijdens de lente en de zomer bloeien overal in Grand Teton National park wilde bloemen. Ze volgende de smeltende sneeuw: in de late lente beklimmen de bloemendekens de berghellingen op. In juni is de zuidelijke helft van de vallei aan de beurt, met bosjes gele arrowleaf balsamroot, een madeliefachtige bloem met pijlvormige bladeren, die de vlakten met alsem onderdompelt in een kleurenbad. Stroken blauw-paarse lupines liggen langs de riviertjes. Later in de zomer bloeien ander varianten van de lupines in de open naaldbossen. De weiden langs Highway 89 ten noorden van Colter Bay en die vlakbij Two Ocean Lake staan volledig in bloei in juli, met gele bergzonnebloemen, met roze strokroos, paarse lupines, roze geraniums en paars ridderspoor. Wie de moeite neemt om tussen de smeltende sneeuw door de bergen op te wandelen, naar de alpine weiden, krijgt een exquise mengeling van kleuren voorgeschoteld zoals gele akelei, wilde hyacinten, rode paintbursh, roze madeliefjes en lavendelkleurige asters. Langs de bergriviertjes staat diep paarse monniksap en pastinaak, met zijn grote, platte witte bloemenrozetten. Nog hoger is het groeiseizoen vanwege de koude erg kort, maar dit is het terrein van het blauwe alpine vergeet-mij-nietje, de officiële bloem van Grand Teton National Park.

Door het park lopen in feite twee belangrijke wegen. Route 89 voert van Jackson naar Moran en gaat daar verder, samen met route 287 die uit oostelijke richting komt, naar Yellowstone. Deze weg wordt veelal gebruikt door mensen die op weg zijn naar Yellowstone en voert door de vlakte met prachtige ui