In de brochures van South Dakota wordt vaak gesproken over The Great Faces State. En inderdaad komen de meeste bezoekers voor wat vaak het monument van de democratie wordt genoemd. Mount Rushmore ligt een kilometer of dertig ten zuiden van Rapid City. En de Sioux hebben er hun eigen beeld in de buurt gezet: het monument voor Crazy Horse.
In de jaren twintig was goud zo zeldzaam geworden in de Black Hills iets anders moesten bedenken om geld te verdienen. Toerisme was de oplossing en de historicus Doane Robinson kreeg daarvoor een geniaal idee: beeldhouw een berg. Hij liet een Deense beeldhouwer komen, Gutzon de la Motte Borglum. De eerste gedachte was om helden van het Verre Westen in de berg uit te hakken: Lewis en Clark, Red Cloud, Joh Fremont en ander historische figuren.
Het geld om het project te financieren kwam echter pas los toen Borglum de helden verving door Amerikaanse presidenten. Na een aantal bezoeken aan de Black Hills koos de beeldhouwer voor Mount Rushmore, genoemd naar een jonge advocaat die in 1905 de heuvels bezocht. Maar welke presidenten? Over George Washington bestond weinig twijfel, maar de andere drie leidden tot stevige discussies. Lincoln als redder van de eenheid van het land was niet zo moeilijk, Jefferson als schrijver van de Onafhankelijkheidsverklaring zat ook wel goed maar Theodore Roosevelt? Hij zou symbool staan voor het Amerikaanse expansionisme en de solidariteit met de werkende klasse. Genoeg reden voor een discussie die nooit is opgehouden.
Borglum begon in 1927, toen hij al bijna zestig jaar oud was. Bij zijn dood in 1941 was het werk nog niet klaar; het werd overgenomen door zijn zoon, Lincoln Borglum. Tijdens de Tweede Wereldoorlog droogden de fondsen echter op en werd het werk stopgezet. Hoewel het nooit is afgemaakt, vinden veel mensen Mount Rushmore zo wel mooi genoeg. Alleen de hoofden zijn compleet, maar wat voor hoofden. Dat van Washington meet 18 meter, met een neus zes meter en ogen van drie meter doorsnede. De snor van Roosevelt is zes meter lang en de pukkel van Lincoln 41 centimeter in doorsnede. Toen een journalist eens aan Borglum vroeg of hij het beeld als ideaal beschouwde, antwoordde hij dat 'de neus van Washington 2,5 centimeter te lang is maar dat het met een normale erosie in 10.000 jaar de ideale afmetingen zou hebben'.