Amerika - New England - New Hampshire

De bijnaam voor New Hampshire is “The Granite State”. Graniet is dan ook de traditionele rots in New Hampshire. De staat had ooit een grote industrie voor de winning van Graniet.

De voorverkiezingen die op 1 februari in New Hampshire gehouden worden, zullen de staat opnieuw zijn een-keer-per-vier-jaar-wereldberoemdheid geven. Daarna is het er weer gewoon winter en wachten de bewoners met smart op het uitbottend groen dat na de zomer zal zorgen voor de even wereldberoemde herfstkleuren. Bomen en politici zijn New Hampshire's trots maar alleen de bomen blijven. New Hampshire moet zeker niet genoten worden zoals de meeste journalisten dat doen, die er één keer in de vier jaar in februari opduiken. Dat is het seizoen van ontevreden kiezers en handenschuddende presidentskandidaten. Maar wat u ziet zijn bomen: eiken, berken en maple trees, ahorns. Bomen stonden langs de snelwegen, bedekten de heuvels en vulden de ravijnen. Bomen stonden in ondiepe poelen, omzoomden het ene na het andere ven. Meer bomen dan u waarschijnlijk ooit zal zien.

In het zuiden van New Hampshire lijkt de wereld alleen maar uit natuur te bestaan. Aan de oostelijke horizon staat Crotched Mountain, een ski gebied, in het zuiden Mount Monadnock. Ver naar het noorden, in de White Mountains, liggen de met bomen aangeklede vergezichten die Emerson en Thoreau inspireerden en Robert Frost verleidden tot gedicht na gedicht (P.T. Barnum, de eigenaar van het grote circus, noemde Mount Washington the second greatest show on earth).

Robert Frost schreef over de droefheid die de herfst brengt, en nergens gaat dit meer op dan in zijn eigen New Hampshire, waar de zomers zo krachtig en tegelijk zo kort zijn. De ene dag ruisen de takken hun felgekleurde tooi, de volgende dag heeft een winderige regen ze ontbladerd. Bladeren vullen de oprijlanen en zwerven door tuinen. Plotseling kleurt de berkestam met de modder. De stoep en de meren en de lucht zijn allemaal even grauw en grijs.

Dit is het jaargetijde waarin de bewoners van New Hampshire zich opmaken voor wat de vroegere gouverneur John Sunnunu eens de `op één na meest beoefende indoor sport' noemde: politiek. De staat heeft een relatief kleine bevolking van zo'n één miljoen mensen. Daarvan zijn er 850.000 stemgerechtigd als ze geregistreerd zouden staan, wat niet meer dan 550.000 inwoners hebben gedaan. In een goed verkiezingsjaar zal toch niet meer dan de helft van die geregistreerde kiezers zijn gang naar de stembus maken.