Willemstad - niet alleen de hoofdstad van Curaçao, maar ook de enige stad op het eiland - is al sinds lange tijd het economische en culturele centrum van het eiland. De twee oudste wijken van Willemstad - Punda (’de punt’) en Otrobanda (’de andere kant’) - worden van elkaar gescheiden door de Sint Annabaai, een smal kanaal dat naar de drukke haven Schottegat leidt. Vroeger lagen er aan beide kanten van de baai vele kleine bootjes die mensen van Punda naar Otrobanda vervoerden; wie het tarief niet kon betalen mocht gratis op de boeg van de boot zitten. (Dit gaf aanleiding tot het ontstaan van de Papiamentse uitdrukking kabe’i boto, letterlijk ’kop van de boot’, jargon voor liften.)

Rond 1880 bouwde een ondernemende Amerikaanse zakenman, Leonard B. Smith, een drijvende pontonbrug. De Koningin Emmabrug, door de plaatselijke bevolking liefkozend ’de swingende oude dame’ genoemd, draait per dag meerdere malen open om schepen de haven in te laten. Als u geluk heeft, kunt u een cruiseschip, een olietanker of een containerschip de haven binnengeloodst zien worden. De haven van Curaçao is een van de drukste havens van het Caraïbisch gebied. Met kerstmis is de brug versierd met kleurige lichtjes die ‘s nachts in het water reflecteren en op een wandelaar een magische aantrekkingskracht hebben. Als de brug open is, wordt men met een veerpont gratis overgezet. Let op de toeter die waarschuwt dat de brug opengaat, dan ziet u vast een aantal waaghalzen die op het laatste moment toch nog de brug over willen sprinten. Vanaf de drijvende brug heeft u ook een mooi uitzicht op de Koningin Julianabrug. Deze brug torent hoog boven de baai uit, met zijn overspanning die in het midden een 56 meter boven het kanaal uitsteekt.