De oude, in 1766 gestichte nederzetting van de hernhutters Salem en de in 1849 gestichte tabakstad Winston werden in 1913 een industriestad, waar de sigarettenfabricage even goed thuis is als die van nylonkousen, bier en elektronica.
Old Salem is de belangrijkste attractie voor toeristen. Hier wordt een nostalgische romantiek bewaard. In de oude steegjes staan bakstenen en houten huizen, het kerkhof geeft iets bloot over de geschiedenis van de bewoners en de oude bakkerij op de hoek verkoopt verse koekjes. Zo ongeveer 90 huizen, waaronder de school, winkels en woonhuizen, staan nog overeind. Vele ervan zijn bewoond en enkele zijn te bezichtigen. In het broederhuis worden oude ambachten gedemonstreerd. In Church Street staat het uit 1722 daterende eerste hogere opleidingsinstituut voor vrouwen.
Meer dan honderd jaar geleden zag Richard Joshua Reynolds het belang in van de geautomatiseerde sigarettenfabricage en begon aan de opbouw van wat een tabaksimperium zou worden. In het noorden van de stad, in Whitaker Park, kunt u tijdens een rondleiding een van de grootste sigarettenfabrieken van de wereld bezichtigen. Per dag worden er ongeveer 290 miljoen sigaretten gemaakt. Maar de sporen van Reynolds, in Winston-Salem kortweg R.J.R. genoemd, zijn in de hele stad zichtbaar. Het vroegere 500 hectare grote landgoed van de familie, Tanglewood, is tegenwoordig een openbaar recreatie- en natuurpark; er zijn drie golfbanen en een paardenrenbaan. In het honderd kamers tellende Reynolda House, het voormalige woonhuis van de familie, bevindt zich een van de belangrijkste collecties Amerikaanse schilderkunst. Reynolda Village, het middelpunt van het landgoed, met een eigen telefoonsysteem, postkantoor, school, kerk, energiecentrale en woningen voor de opzichters, is inmiddels verbouwd tot een elegant winkelcentrum. Het in 1927 in het centrum van Winston gebouwde directiekantoor van de firma R.J....
De oude, in 1766 gestichte nederzetting van de hernhutters Salem en de in 1849 gestichte tabakstad Winston werden in 1913 een industriestad, waar de sigarettenfabricage even goed thuis is als die van nylonkousen, bier en elektronica.
Old Salem is de belangrijkste attractie voor toeristen. Hier wordt een nostalgische romantiek bewaard. In de oude steegjes staan bakstenen en houten huizen, het kerkhof geeft iets bloot over de geschiedenis van de bewoners en de oude bakkerij op de hoek verkoopt verse koekjes. Zo ongeveer 90 huizen, waaronder de school, winkels en woonhuizen, staan nog overeind. Vele ervan zijn bewoond en enkele zijn te bezichtigen. In het broederhuis worden oude ambachten gedemonstreerd. In Church Street staat het uit 1722 daterende eerste hogere opleidingsinstituut voor vrouwen.
Meer dan honderd jaar geleden zag Richard Joshua Reynolds het belang in van de geautomatiseerde sigarettenfabricage en begon aan de opbouw van wat een tabaksimperium zou worden. In het noorden van de stad, in Whitaker Park, kunt u tijdens een rondleiding een van de grootste sigarettenfabrieken van de wereld bezichtigen. Per dag worden er ongeveer 290 miljoen sigaretten gemaakt. Maar de sporen van Reynolds, in Winston-Salem kortweg R.J.R. genoemd, zijn in de hele stad zichtbaar. Het vroegere 500 hectare grote landgoed van de familie, Tanglewood, is tegenwoordig een openbaar recreatie- en natuurpark; er zijn drie golfbanen en een paardenrenbaan. In het honderd kamers tellende Reynolda House, het voormalige woonhuis van de familie, bevindt zich een van de belangrijkste collecties Amerikaanse schilderkunst. Reynolda Village, het middelpunt van het landgoed, met een eigen telefoonsysteem, postkantoor, school, kerk, energiecentrale en woningen voor de opzichters, is inmiddels verbouwd tot een elegant winkelcentrum. Het in 1927 in het centrum van Winston gebouwde directiekantoor van de firma R.J. Reynolds Tobacco USA lijkt op een kleine versie van het Empire State Building in New York. En inderdaad namen de architecten Shreve en Lamb hun art-deco-wolkenkrabber in Winston als voorbeeld voor het destijds grootste gebouw ter wereld, dat vier jaar later in Manhattan geopend werd.
In het Historic Bethabara park zijn de overblijfselen van de eerste, in 1753 begonnen nederzetting, gerestaureerd. Te zien zijn onder meer het gemeenschapshuis uit 1788, het Potter’s House uit 1782 en het Buttner House uit 1803 met een museum.
Voor oude interieurstijlen moet u naar het Museum of Early Southern Decorative Arts. In 25 vertrekken worden hier interieurstijlen uit de zuidelijke staten uit de tijd van 1690 tot 1820 getoond.