De Yosemite Vallei werd miljoenen jaren geleden uitgesneden door de Merced River. Oorspronkelijk was het een V-vormig dal. Een hele tijd later werd het dal bedolven onder gletsjerijs en sneeuw. Op deze manier werd het bovendeel van het dal breder en U-vormig. Moraines, of natuurlijke dammen, werden gevormd toen de gletsjers terugtrokken en afzettingsmateriaal achterlieten. Dit is nu de bodem van de vallei. De kleine meren die overbleven werden uiteindelijk opgevuld en zijn nu de typische groene open vlaktes in de vallei. Mirror Lake is hiervan een goed voorbeeld. Langzaam maar zeker wordt dit meer ook omgetoverd in een groene vlakte. De watervallen waarvoor Yosemite zo bekend is, worden aan het einde van de winter geboren wanneer de sneeuw begint te smelten. Maar tegen het midden van de zomer stellen ze niet veel meer voor, of een behoorlijke storm moet de rivieren boven in het gebergte weer opvullen.
Er wonen al minstens 4500 jaar mensen in dit gebied. De hoge delen van Yosemite (rond de Tuolomne Grove) waren zomerkampen voor de stammen uit de oostelijke Siërra. Deze volkeren; de Zuidelijke Miwoks en de Ahwahneechees, waren hoofdzakelijk jagers. Ongeveer 600 jaar geleden bouwden ze permanente nederzettingen in de vallei. In 1859 bracht de Gold Rush duizenden goudzoekers naar de Siërra die niets liever wilden dan de bergen afgraven om er goud uit te halen. Er ontstonden gevechten met indianen die probeerden hun traditionele gebieden te beschermen tegen de westerse invasie. In 1851 werd er een troep militaire vrijwilligers bijgehaald om het “indianenprobleem” op te lossen. En zo was het dat dit “Mariposa Bataljon” het Yosemite dal “ontdekte”. De meeste indianen werden uit het dal verdreven, maar een paar overleefden tot het begin van de twintigste eeuw. Er zijn nog steeds een aantal Miwoks in de omgeving.
Na de Gold Rush begonnen de berichten over de natuurpracht van dit dal het land rond te gaan. In 1864 werd een wet doorgevoerd in het Amerikaanse Congres om dit gebied te beschermen. De administratie voor het natuurbehoud van de vallei en de Mariposa Grove werd toevertrouwd aan de staat Californie. In 1906 werd het een nationaal park. Eén van de meest gerespecteerde milieuactivisten en verdedigers van Yosemite, Sequoia en Kings Canyon was John Muir. Hij staat vandaag de dag nog steeds bekend als de stichter van de Siërra Club. Hij vocht voor het behoud van Yosemite, Sequoia en Kings Canyon. Eén belangrijke strijd verloor hij: Hetch Hetchy...
De Yosemite Vallei werd miljoenen jaren geleden uitgesneden door de Merced River. Oorspronkelijk was het een V-vormig dal. Een hele tijd later werd het dal bedolven onder gletsjerijs en sneeuw. Op deze manier werd het bovendeel van het dal breder en U-vormig. Moraines, of natuurlijke dammen, werden gevormd toen de gletsjers terugtrokken en afzettingsmateriaal achterlieten. Dit is nu de bodem van de vallei. De kleine meren die overbleven werden uiteindelijk opgevuld en zijn nu de typische groene open vlaktes in de vallei. Mirror Lake is hiervan een goed voorbeeld. Langzaam maar zeker wordt dit meer ook omgetoverd in een groene vlakte. De watervallen waarvoor Yosemite zo bekend is, worden aan het einde van de winter geboren wanneer de sneeuw begint te smelten. Maar tegen het midden van de zomer stellen ze niet veel meer voor, of een behoorlijke storm moet de rivieren boven in het gebergte weer opvullen.
Er wonen al minstens 4500 jaar mensen in dit gebied. De hoge delen van Yosemite (rond de Tuolomne Grove) waren zomerkampen voor de stammen uit de oostelijke Siërra. Deze volkeren; de Zuidelijke Miwoks en de Ahwahneechees, waren hoofdzakelijk jagers. Ongeveer 600 jaar geleden bouwden ze permanente nederzettingen in de vallei. In 1859 bracht de Gold Rush duizenden goudzoekers naar de Siërra die niets liever wilden dan de bergen afgraven om er goud uit te halen. Er ontstonden gevechten met indianen die probeerden hun traditionele gebieden te beschermen tegen de westerse invasie. In 1851 werd er een troep militaire vrijwilligers bijgehaald om het “indianenprobleem” op te lossen. En zo was het dat dit “Mariposa Bataljon” het Yosemite dal “ontdekte”. De meeste indianen werden uit het dal verdreven, maar een paar overleefden tot het begin van de twintigste eeuw. Er zijn nog steeds een aantal Miwoks in de omgeving.
Na de Gold Rush begonnen de berichten over de natuurpracht van dit dal het land rond te gaan. In 1864 werd een wet doorgevoerd in het Amerikaanse Congres om dit gebied te beschermen. De administratie voor het natuurbehoud van de vallei en de Mariposa Grove werd toevertrouwd aan de staat Californie. In 1906 werd het een nationaal park. Eén van de meest gerespecteerde milieuactivisten en verdedigers van Yosemite, Sequoia en Kings Canyon was John Muir. Hij staat vandaag de dag nog steeds bekend als de stichter van de Siërra Club. Hij vocht voor het behoud van Yosemite, Sequoia en Kings Canyon. Eén belangrijke strijd verloor hij: Hetch Hetchy. Muir en andere activisten beweerden dat deze vallei zelfs mooier was dan Yosemite, maar ze werd afgedamd en opgevuld om een reservoir te maken voor San Francisco. John Muir reageerde hierop: “Damn Hetch Hetchy! Vervloek ook de watertanks, de kerken en kathedralen die zo belangrijk zijn voor de bevolking. Er is nog nooit zo een heilige tempel opgeofferd voor de mensheid”. Hij stierf een jaar later, compleet uitgeput en ontmoedigd door dit verlies.
Jaarlijks komen vier miljoen mensen naar Yosemite. Ongeveer 75% van de bezoekers komen uit Californie, ongeveer 10% zijn internationale toeristen. De meesten gaan niet eens 30 meter weg van een parkeerplaats. Hopelijk doet u dat niet en onthoudt u wat John Muir zei:
“Beklim de bergen en ontvang hun gunsten. De vrede die de natuur uitstraalt zal uw ziel vullen zoals de zon door een boom schijnt. De wind zal u frisheid inblazen en stormen kracht geven. En uw zorgen zullen als herfstbladeren van u afvallen”
Wanneer u uw bezoek aan Yosemite plant, moet u rekening houden met de seizoenen en waar u precies wilt gaan logeren. Denk er ook aan of u wel of niet over de Tioga Pas moet tijdens uw reis. Deze weg is bijvoorbeeld alleen van midden juni tot midden oktober geopend. Eens begint het te sneeuwen en wordt de pas gesloten. Wawona is bijvoorbeeld ook heel mooi, maar let wel dat het een uur zuidelijk van het dal is, terwijl bijvoorbeeld de Yosemite Lodge zich op de valleibodem bevindt. Zorg dat u, met dit soort zaken in uw achterhoofd, uw tijd zo goed mogelijk indeelt. Als u bijvoorbeeld vanaf het zuiden het park binnen komt en u in het dal logeert, dan kunt u best die namiddag de beroemde “Mariposa Grove” met de reuzenbomen bezoeken. Maar mocht u in de Wawona Lodge logeren en u gaat na Yosemite naar Fresno, dan kunt u de bomen het best ’s ochtends bekijken voor u het park verlaat. Tijdens het hoogseizoen zijn de meeste wegen op de valleibodem gesloten voor privéauto’s. U wordt verzocht de “Day Visitor” parkings te gebruiken, of uw auto bij uw hotel te laten als u in het park logeert. Van daaruit kunt u alle bestemmingen in het dal bereiken per bus.
Bezienswaardigheden
Bij de Tunnel View Stop is een fantastisch uitzichtpunt vanwaar u prachtige panoramische foto’s kunt maken. Wanneer u aankomt in de vallei, merkt u dat de wegen eenrichtingsverkeer zijn. Wanneer de dalbodem breder wordt, zult u El Capitan voor u zien aan de linker kant en Bridalveil Falls aan de andere kant.
Als u eerst naar het bezoekerscentrum wilt gaan voor brochures, een oriëntatie of om uw Parks Passport te laten afstempelen, dan rijdt u eerst naar het Yosemite Village. Zorg wel dat u een wegenkaart heeft. Sommige bezienswaardigheden kunt u alleen bereiken met de shuttle bussen, maar bij anderen kunt u met de auto komen.
Yosemite Falls
Parkeer bij de Yosemite Lodge en steek de straat over naar de watervallen. Het zijn de hoogste watervallen in Noord Amerika; de die delen tellen samen meer dan 740 meter. Het is maar even lopen tot u de waterval ziet verschijnen tussen de groene bomen. Nog een 20 minuten verder langs een relatief makkelijk pad en u staat bij de onderkant van de Lower Falls.
El Capitan
Deze enorme granietrots steekt ongeveer 1000 meter boven de valleibodem uit. De immense grijze gevel heeft bijna geen barsten en is daardoor beter bestand tegen erosie. Dit maakt El Capitan één van de grootste granieten monolieten in de wereld. Het is ook een hele populaire uitdaging voor rotsklimmers. Kijkt u goed; u ziet waarschijnlijk een paar kleine fel gekleurde stippen die langzaam omhoog kruipen. Afhankelijk welke route de klimmers nemen, zijn ze soms wel een hele week onderweg.
Agent Login
@NIEUWSBRIEF Aanmelden
Kamerprijs per nacht o.b.v. logies
