Kort antwoord: voor katten geldt: gewone salvia (salie) uit tuin of keuken is doorgaans onschuldig, Salvia divinorum is de uitzondering die je moet vermijden. Grote hoeveelheden van welke plant dan ook kunnen maagklachten geven, maar echte vergiftiging door tuinsalvia is zeldzaam.
De soorten kort langs
Salvia officinalis (echte salie) staat in veel kruidentuinen en is als keukenkruid ook in kleine hoeveelheden voor dieren niet gevaarlijk. Siersalvia's zoals Salvia nemorosa en Salvia farinacea zijn borderplanten zonder bekende ernstige giftigheid voor katten. Salvia divinorum bevat salvinorine A en is de soort waar je huisdieren echt bij weg houdt. Een overzicht van het geslacht staat op Wikipedia.
Wat gebeurt er als een kat ervan eet?
Bij gewone soorten: hooguit kwijlen of overgeven, doordat kattenmagen niet op plantaardig materiaal zijn gebouwd. De etherische oliën in salie kunnen in grote hoeveelheden irriteren, maar een kat die een blaadje proeft komt daar niet aan. Blijft je kat braken of wordt hij sloom, schakel dan de dierenarts in.
Praktische voorzorg
Zet nieuwe planten de eerste weken buiten bereik en observeer of je kat interesse toont. Katten die veel op planten kauwen, missen vaak knabbelgroen: een pot kattengras lost dat op. De Dierenbescherming geeft tips voor een diervriendelijke tuininrichting.
Verwar salvia niet met deze planten
De naam salie duikt ook op bij planten die er niet bij horen, zoals de kleurige scharlei. Belangrijker om te onthouden zijn de échte risicoplanten voor katten: lelie, taxus, oleander en dieffenbachia. Informatie daarover vind je onder meer bij het LICG.
Samengevat
Salvia in de border of kruidenbak en een kat in huis gaan prima samen. Ken de ene uitzondering, geef je kat een eigen alternatief en houd de lijst met echte gifplanten in de gaten.
